Dossier
Gaza, in eigen woorden
Gaza na 7 oktober, verteld door Palestijnen zelf. In elk verhaal staat één leven centraal. In samenwerking met Lina Ayesh en Gaza Living Story.
Gaza na 7 oktober, verteld door Palestijnen zelf. In elk verhaal staat één leven centraal. In samenwerking met Lina Ayesh en Gaza Living Story.
Word daarnaast lid van Momus (vanaf €3 per maand) om al ons werk te steunen.
Via onze Palestina op de Kaart nieuwsbrief blijf je op de hoogte én kun je meedenken over dit onderzoek op basis van vragen die we via deze nieuwsbrief delen.
• Ontvang je al één of meer van onze nieuwsbrieven? Verander je voorkeuren via de knop in de Momus-nieuwsbrieven die je al ontvangt en vink de Palestina op de kaart nieuwsbrief aan.
• Ontvang je nog geen enkele nieuwsbrief van Momus? Schrijf je hier in en vink de Palestina op de kaart nieuwsbrief aan.
Heb jij tips of ideeën voor dit dossier? Laat het ons weten.
Naar het tipformulier
Naast het steunen en volgen van dit zorgdossier kun je ook Momus zelf steunen als lid vanaf 3 euro per maand, of via een eenmalige donatie naar keuze. Je blijft op de hoogte en denkt mee over al ons werk via onze nieuwsbrieven of social media+Vind ons op Instagram, LinkedIn, Facebook, Youtube en TikTok. Stuur ons algemene tips, ideeën of vragen als tekst via dit formulier, of als audiobericht via onze online open microfoon.
Deze 8-delige serie, geschreven door de Palestijnse schrijfster en digitale specialist Lina Ayesh (vanuit Spanje), kwam tot stand in samenwerking met Gaza Living Story van Yalla Labs, dat ervaringen, herinneringen en toekomstvisies uit Gaza verzamelt.
Het verhaal van Nisreen over de haven van Gaza.
Op de digitale kaart van Gaza Living Story vullen mensen uit Gaza zelf verhalen in, soms met foto’s, op basis van een locatie op de kaart van Gaza. Gebruikers kunnen iets delen over het verleden, heden of juist de toekomst van de locatie. Beluister hieronder een van deze verhalen waarin Nisreen over de haven van Gaza vertelt (vertaling naar het Nederlands, voice-over (via AI) en geluidseffecten door Momus).
Gaza Living Story. Transcript:+■ HET VERLEDEN: Ik ging graag af en toe graag de haven van Gaza. Het was een van de weinige plekken in Gaza waar ik lange afstanden kon lopen zonder door te hebben hoe ver ik eigenlijk was gegaan, omdat het uitzicht steeds veranderde. De aanblik van vissersschepen en kleine bootjes gaf me altijd een gevoel van rust. Een bijzondere herinnering is de eerste dag van Eid al-Adha in 2021. Die ochtend stond ik vroeg op, ging naar de moskee bij de haven en wandelde daarna langs het water. Ik was zo gelukkig. Het voelde kalm en tegelijk levendig — een perfect vakantiemoment. ■ HET HEDEN: Nu, als ik naar foto’s van de haven kijk, herken ik het nauwelijks terug. De plek is volledig verwoest. De haven van Gaza droeg zoveel herinneringen, niet alleen voor mij maar voor iedereen in Gaza. In zo’n drukke en kleine stad hadden we weinig plekken om even aan alles te ontsnappen. Maar de haven was anders. Het was de ene plek waar iedereen het over eens was: hier kon je ademhalen, lopen en je even vrij voelen. ■ DE TOEKOMST: Ik hoop dat we op een dag de haven weer terugkrijgen — een plek vol kleur en leven, met boten, restaurants en verse vis in de buurt. Ik hoop dat het opnieuw een plek wordt waar mensen naartoe gaan om te ontspannen en samen tijd door te brengen… Ik stel me voor dat hij weer net zo kleurrijk wordt als op de foto.
Het verhaal van tandarts Manar Serdah.
Gaza Living Story. Transcript:+■ HET VERLEDEN: Ik werkte vroeger als tandarts, en voordat ik mijn eigen praktijk opende, werkte ik op een school die was omgevormd tot opvang voor gezinnen. Er woonden daar veel mensen, en ik deed mijn best om hen als tandarts te helpen. Die maanden waren een van de zwaarste, maar ook de meest betekenisvolle periodes in mijn leven. Mensen helpen die pijn hadden, met heel beperkte middelen en materialen, herinnerde me eraan waarom ik voor dit vak heb gekozen. Tandheelkunde is voor mij nooit zomaar werk geweest, maar altijd een passie. Na jaren van hard werken, en met de steun van mijn vader, kon ik eindelijk mijn eerste praktijk openen. Het voelde als een droom die uitkwam. Patiënten helpen gaf me energie, en elke persoon die ik hielp gaf me kracht en een gevoel van richting. ■ HET HEDEN: Twee jaar nadat ik mijn praktijk had geopend, begon de genocide. Mijn praktijk werd verwoest, samen met andere klinieken en vele onderdelen van het Palestijnse leven. Daarna kreeg ik de kans om als tandarts te werken op een school waar honderden mensen werden opgevangen, voor wie hulp nodig had. Ik kan zeggen dat dat de beste maanden van mijn leven waren: ik kon zoveel mensen helpen die ondraaglijke pijn hadden en wachtten tot er eindelijk een tandarts kwam — soms zelfs op straat. Maar later werd ook die school gebombardeerd. Ik had het geluk te overleven, maar veel mensen in die opvang kwamen om en de plek werd volledig verwoest. Daarna stelde mijn vader voor om opnieuw een kleine kliniek te openen, door geld in te zamelen bij familieleden. Er was een groot tekort aan tandartsen en mensen bleven rondlopen met onbehandelde pijn. Ik ging akkoord, en samen lukte het ons om een kleine gemeenschapskliniek op te zetten. Even konden we weer mensen helpen en ondersteunen die het nodig hadden, totdat we opnieuw moesten evacueren en ook deze kliniek werd vernietigd. ■ DE TOEKOMST:Tandarts zijn en mensen helpen met mijn vaardigheden is wat mij definieert. Ik hoop oprecht dat ik, zodra er een staakt-het-vuren is, mijn praktijk weer kan opbouwen en mijn werk kan hervatten. Ik wil mijn opleiding voortzetten en de specialisatie afronden die ik vóór de oorlog zou beginnen. Mijn droom is om opnieuw mensen te genezen, iets op te bouwen en van betekenis te zijn — om glimlachen, hoop en waardigheid terug te brengen in mijn gemeenschap, patiënt voor patiënt.
Het verhaal van Ibrahim Joma over het Al-Baqa café.
Gaza Living Story. Transcript:+■ HET VERLEDEN: Toen ik me halverwege 2021 aansloot bij de Code Academy, ging programmeren niet alleen over lessen volgen. Het draaide ook om de ervaringen en activiteiten die mij vormden. Veel van die activiteiten vonden plaats in Albaqa Café. Het werd een plek waar leren en plezier samenkwamen, en waar we in aanraking kwamen met nieuwe kennis en inspirerende mensen.
Voor mij was dat extra belangrijk, omdat ik niet gewend was om naar dit soort bijeenkomsten te gaan. Albaqa gaf me de kans om echte verbindingen op te bouwen, mensen te ontmoeten met dezelfde interesses en me onderdeel te voelen van een grotere gemeenschap. Die bijeenkomsten waren altijd bijzonder, motiverend en inspirerend. Ik voelde telkens een speciaal enthousiasme als ik vrienden kon meenemen naar Albaqa, zodat ook zij die ervaring konden delen en nieuwe perspectieven konden ontdekken. ■ HET HEDEN: Nu zie ik, wanneer ik aan Albaqa denk, vooral het bloedbad dat er recent heeft plaatsgevonden, waarbij meer dan twintig Palestijnen die achter hun laptops zaten werden gedood door Israël — sommigen van hen kende ik. Het idee om samen te komen in Albaqa, ooit zo’n vanzelfsprekend onderdeel van ons dagelijks leven, voelt nu alsof het uit een andere wereld komt. ■ DE TOEKOMST: Ondanks alle verwoesting houd ik vast aan hoop. Ik wens dat de genocide snel eindigt en dat Gaza Sky Geeks terugkeert met zijn programma’s en activiteiten, vooral op plekken als Albaqa Café. Die bijeenkomsten doorbraken de routine, brachten ons in contact met anderen en openden deuren naar nieuwe kansen. Ik geloof dat als zulke activiteiten terugkeren, ze voor veel jongeren opnieuw leven zullen brengen. Hen steun en richting geven in hun studie en werk. Zoals ze dat ooit voor mij hebben gedaan.
De lancering van Gaza Living Story op 14 oktober 2025:
De promotievideo van Gaza Living Story:
Binnenkort verschijnen binnen dit dossier deel 2 t/m 8 van deze serie.
Steun het bredere Palestina op de kaart dossier van Momus en volg het via updates in je inbox. Lees hier hoe:
